Click to Sanskrit Homepage
   สินค้าในตะกร้า (จำนวน 0 เล่ม) check out
search
my lines

 

my bookmark

ข้อมูลหนังสือ

ความลับของแม่

My Mother's secret

ผู้แต่ง : เจ. แอล. วิทเทอริค
ผู้แปล : สรวงอัปสร กสิกรานันท์
ราคา 390  บาท 


add to cart



 

 

เรื่องย่อ


    ก่อนการฆ่าล้างเผ่าพันธุ์จะเริ่มขึ้นในโซกัล เมืองเล็กๆ ของโปแลนด์ ที่นั่นมีชาวยิว 6,000 คน และเมื่อสงครามสิ้นสุดลงเหลือชาวยิวเพียง 30 คน! ครึ่งหนึ่งของชาวยิวที่รอดชีวิตก็เพราะผู้หญิงที่ชื่อฟรานซิสซฺกา ฮาลามาโจวา ชาวบ้านคนหนึ่ง ที่มีจิตใจงดงามกล้าหาญ เธอยอมเสี่ยงชีวิตตัวเองและลูกสาว โดยยอมให้ครอบครัวชาวยิวหลบซ่อนในบ้าน เป็นเวลานานเกือบ 2 ปีจนกระทั่งสงครามสิ้นสุด ทั้งๆ ที่รู้ดีว่าโทษของการให้ที่พักพิงแก่ชาวยิวมีเพียงประการเดียวคือถูกประหารชีวิต!
    เรื่องจริงสุดแสนงดงามของฟรานซิสซฺกา ฮาลามาโจวา ทำให้เธอได้รับการยกย่องและถูกจารึกชื่อไว้ในกรุงเยรูซาเล็มตราบจน

วันนี้
 

ทดลองอ่าน


เมื่อเราเป็นเด็ก เราคิดว่าพ่อแม่ของเราจะเหมือนคนทั่วๆ ไป และคิดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในบ้านของเราก็จะเกิดในบ้านอื่นด้วยเช่นกัน
เราไม่มีทางรู้ถึงความแตกต่าง

เมื่อเป็นเช่นนั้น ฉันถึงคิดว่าทุกคนต้องกลัวพ่อของตัวเอง ฉันคิดว่าผู้ชายแต่งงานก็เพื่อจะมีใครสักคนคอยทำอาหารและดูแลเรื่องความสะอาดให้ ฉันไม่เคยรู้เลยว่า ผู้ชายบางคนรักภรรยาและลูกๆ ของพวกเขาอย่างแท้จริง

ดาเมียน พี่ชายของฉันและฉันเติบโตขึ้นมากับคนสองคนที่แตกต่างกันมาก
    
พ่อของฉันเป็นคนเด็ดขาด เกรี้ยวกราด และแข็งกระด้าง ในขณะที่แม่ของฉันช่างจินตนาการ อบอุ่นอ่อนโยน และเต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก

ทว่า ท่านทั้งสองเป็นคนแข็งแกร่ง

พ่อของฉันเป็นชาวยูเครน แม่เป็นชาวโปแลนด์ แต่เราย้ายมาอยู่ที่เยอรมนี ดินแดนที่มีโอกาสดีๆ มากกว่าที่โปแลนด์

พ่อเป็นช่างเครื่องยนต์ ซึ่งมันเหมาะกับพ่อมาก เพราะเป็นอาชีพ
ที่ต้องการความแม่นยำ รู้จักการวัด การคำนวณ การกะเกณฑ์
อันเป็นทักษะสองประการที่พ่อมีอย่างเหลือเฟือ

แม่ทำงานเป็นแม่ครัวให้กับครอบครัวชาวเยอรมันที่ร่ำรวยครอบครัวหนึ่ง พวกเราลูกๆ ชอบใจมากที่แม่มักนำอาหารที่เหลือ
กลับมาให้พวกเราที่บ้าน มันเป็นอาหารที่เราไม่มีวันได้ลิ้มลอง หากแม่ไม่ได้นำกลับมาเช่นนี้ จริงๆ แล้วมันก็ไม่ได้มีอะไรพิเศษมากมายนัก แต่ก็มีบ่อยครั้งเหมือนกันที่มักจะเป็นเนื้อราคาแพงชิ้นเล็กๆ เช่นเนื้อหมูสันนอก และถ้าหากเราโชคดี ก็จะมีผลไม้หรือถั่ว ซึ่งสำหรับคนส่วนใหญ่จะถือว่าเป็นอาหารฟุ่มเฟือย
เมื่อมีอาหารพิเศษอย่างนี้มา แม่จะนำทั้งหมดใส่ในจานใบเดียวให้พวกเราได้แบ่งกัน แม้ว่าก่อนหน้านั้นเราจะกินอาหารเย็นที่แม่ทำไว้ให้เราตั้งแต่เช้ากันไปเรียบร้อยแล้วก็ตาม แต่นี่ถือเป็นกรณีพิเศษที่เราจะตั้งตาคอย และเป็นเรื่องธรรมดาอีกเหมือนกันที่พ่อจะมีท่าทางตะกละตะกลาม พ่อจะยื่นมือมาหยิบทั้งๆ ที่ยังเคี้ยวอยู่
เต็มปาก

มีครั้งหนึ่งตอนฉันกำลังจะเอื้อมมือไปหยิบแอปเปิลมาชิ้นหนึ่ง
จากจาน พ่อฟาดมือฉัน เพราะพ่ออยากกินแอปเปิลชิ้นนั้น

แม่เห็นกิริยาพ่อแล้วส่ายศีรษะ สัปดาห์ต่อมาแม่จึงเก็บแอปเปิลไว้ในกระเป๋า แล้วค่อยเอามันออกมาหลังจากพ่อหลับและเริ่มส่งเสียงกรนครืดคราดลั่นบ้าน

แม่ผ่าแบ่งแอปเปิลใบนั้นให้พี่ชายกับฉันคนละครึ่งลูก
ไม่รู้ทำไม แต่ฉันจำสิ่งที่เกิดขึ้นต่อมาได้ดีกว่าจดจำเรื่องที่พ่อปฏิบัติต่อฉัน ฉันได้ยินคำพูดของพี่ชาย ราวกับเขาเพิ่งพูดกับฉันเมื่อไม่นาน “เฮลา” เขาเอ่ยชื่อเล่นที่เขาเรียกฉัน “น้องก็รู้ว่าพี่กินอาหารเย็นมากจนกินอะไรไม่ลงอีกแล้ว ทำไมน้องไม่กินอีกครึ่งของพี่ด้วยล่ะ”
ฉันส่ายหน้า “พี่กินได้อยู่แล้ว ดาเมียน” แต่เขาปฏิเสธ แล้วให้ฉันกิน
มันทำให้แอปเปิลครึ่งลูกนั้นหวานอร่อยยิ่งกว่าเดิม

พ่อเคยออกปากถามเมื่อไม่เห็นร่องรอยของแอปเปิลมาเป็นเวลานาน “ทำไมเธอไม่เอาแอปเปิลกลับมาบ้านบ้างล่ะ ฟรานซิสซฺกา”

แม่ยักไหล่พลางบอกว่า “ฉันไปทำงานนะ ฉันไม่ได้ไปจับจ่ายซื้อของที่นั่น ฉันจะนำกลับมาบ้านได้เฉพาะของที่พวกเขาให้ฉันเท่านั้นแหละ”

พี่ชายกับฉันมองหน้ากันแล้วก้มหน้า เพราะหากเราไม่ทำอย่างนั้น พ่อต้องเห็นรอยยิ้มของเราแน่

ไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนแข็งแกร่งสองคนมาอยู่ร่วมกัน และยิ่งเป็นคนที่มีมุมมองทางการเมืองตรงกันข้ามกันแล้ว ยิ่งเป็นเรื่องที่เป็นไป
ไม่ได้เลย

พ่อของฉันฝักใฝ่นาซี ส่วนแม่เกลียดกลัวนาซี
“ฮิตเลอร์ คือคำตอบสำหรับปัญหาของประชาชนชาวเยอรมัน”
พ่อบอก

ก่อนหน้านี้ สองสามปีที่แล้ว ไม่เคยมีใครได้ยินชื่อ ฮิตเลอร์ แต่ทว่า ณ เวลานี้ ดูเหมือนชื่อของเขาจะปรากฏไปทั่วทุกหนทุกแห่ง
คลื่นความนิยมของเขาสาดซัดถาโถม ขณะที่ประชาชนยากจนและปริมาณการว่างงานสูง ฮิตเลอร์ให้สัญญาถึงอนาคตที่ดีกว่า
เขาบอกประชาชนชาวเยอรมันว่า พวกเขาจะมีชีวิตที่ดีขึ้นกว่าเดิม

“เยอรมนีจะเป็นมหาอำนาจอีกครั้ง ถ้าฮิตเลอร์เป็นผู้นำ” พ่อฉันบอก เพื่อนคนงานที่โรงงานเครื่องจักรกลของพ่อทุกคน จะลงคะแนนเสียงให้เขา

“หากคุณเป็นคนเยอรมัน และมีใครบอกว่า คุณเกิดมาพิเศษเหนือกว่าใครๆ นั่นช่างฟังดูดีทีเดียว” แม่ฉันกล่าว

“และจะยิ่งดีขึ้นไปอีก หากช่วงเวลาเลวร้ายที่เกิดขึ้นจะไม่ใช่ความผิดของคุณ แต่มีสาเหตุมาจากชาวยิว มันง่ายที่จะพยายามอธิบายเรื่องนี้ด้วยตรรกะอื่นๆ”

แม่ของฉันไม่ตัดสินใครๆ แบบพวกมากลากไป

“ใช่ว่าคนเยอรมันจะดีทุกคนหรือเลวทุกคน มันก็เหมือนๆ กับ
คนยิวนั่นแหละ” แม่บอก

เรื่องนี้ทำให้พ่อกับแม่ทุ่มเถียงแล้วตะโกนใส่กัน ในขณะที่พี่ชายกับฉันนิ่งเงียบ เราสองคนไม่ชอบสิ่งที่ฮิตเลอร์สัญญา เราเคยได้ยิน
ฮิตเลอร์พูดครั้งหนึ่ง และได้เห็นอำนาจที่เขามีเหนือประชาชน

และมันส่งผลต่อพ่อของเรา

พ่อของฉันจะหันเหไปหาจุดอื่นมาโจมตีอีกฝ่าย

“เธอรู้อะไรเรื่องการเมืองรึ?” พ่อว่าแม่ “การเป็นแม่ครัวทำอาหาร ทำให้เธอฉลาดอย่างงั้นหรือ”

“มันไม่ทำให้เธอตาบอดไง” นั่นคือสิ่งที่แม่บอกกับพ่อ


ฉันคิดในใจว่า ฉันจะไม่มีวันแต่งงานกับคนแบบพ่อ